Kriebel

Een klein kuchje, het grijpen naar een papieren zakdoekje, het optrekken van je neus, een muntje uit de verpakking wrikken om vervolgens vakkundig in je mond te mikken, een nies, een neus die loopt en verstopt is tegelijk, waterige ogen, een rauwe, pijnlijke keel. Et voila. Eén kant en klare verkoudheid, ontstaan op één enkele dag, zo lijkt het wel.

De herfst loert om de hoek en het is te merken. ’s Morgens die dikke sjaal op de fiets, maar een nog niet te dikke jas of je riskeert nat van het zweet aan te komen. De natuur die eruit ziet alsof ze nog een flinke scheut zon aankan, maar die stilaan ook al wat andere kleuren begint tentoon te stellen. De kinderen die niezend en snuitend van de schoolbus stappen.

Momenteel geniet ik ervan – terug lange mouwen, kleren die dus ‘herontdekt worden’, een Fa-droog gevoel onder de oksels, het niet-bestaande risico op zonne-allergie.

Maar mezelf kennende is dit gevoel maar van érg korte duur – extra aangewakkerd door die instant-verkoudheid.

November – dan is het terug warm! Voor twee weekjes tenminste, op vakantie…

Hmmm, vakantie…

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s